maandag 3 november 2003

Zuidhorn-Aduardwandeling 2 november 2003

Klei-cursus

Ga met ons mee klei-holtes verkennen!
Deze op Freudiaanse leest geschoeide wandeling voert ons langs (klei)
ruggen, (zee)armen en kop-hals-romp (boerderijen). Het onvoorstelbare
lonkt in de duisternis: witte wieven!
Laat uw onderbewustzijn materialiseren in de klei!

Rondje Zuidhorn-Aduard
Datum: zondag 2 november
Vertrek: 10.00 bij het pand
Kosten: retourtje Zuidhorn
Afstand: 20 kilometer
Meenemen: lunch en goede schoenen

zaterdag 13 september 2003

Wandelweekend Graafschapspad 13/14 september 2003


Hallo noeste wandelaars,

Wij hebben een route verzonnen (een stuk Graafschapspad) en willen deze bij
deze aan jullie voorleggen. We beginnen zaterdag in Zutphen en wandelen
langs de IJssel naar Doesburg. Daar overnachten we in trekkershutten en dan
lopen we zondag naar Doetinchem waarbij we veel bos aandoen. Dag 1: 23 km.
Dag 2: 21 km.

Het grootste deel van de kosten komt voor rekening van de reis, nl €21.86
voor de weekhartigen onder ons. We stellen voor de reiskosten te delen, maar
het blijft een relatief grote kluif. Een hut voor vier personen kost €30-35.
Hier komt nog eten bij, zeg €10. Als dan 3/4 van de mensen een week-ov heeft
en we delen de kosten van hun stupiditeit, komt het totaal op €35.

De datum van het weekend is overigens 13/14 september.

Dit is dus ons concrete voorstel. Wij zouden graag horen of er genoeg animo
is zodat we dingen kunnen gaan resereveren en dergelijke: als je kunt, reply
dan voor vrijdag 11 juli op dit mailtje, dat komt bij ons terecht.

Overigens zijn wij van mening dat het leuk wordt. Komt dus allen!

Uw opperhoofden (al dan niet loco),









zondag 31 augustus 2003

Drenthepadwandeling 31 augustus 2003

Zusters en Broeders van de Wandelrevolutie!

Onze mars van 31 augustus voert ons van Zuidlaren naar Gieten door
bijzonder bosrijk gebied, vlak langs onze eerdere Drentse Aa-
wandeling. We volgen het Drenthepad over een stuk van 18.5 km.
Verzamelen om 10u voor het pand. Judith neemt geen thee mee maar wel
gekoelde dranken en Jacob doet het omgekeerde. Let op: zorg in het
geval van een hittegolf voor voldoende water en een hoedje om Jacob
te pesten.

Groningen-Zuidlaren kost 6 strippen met reductie en de qliner van
Gieten naar Groningen kost een paar euro.

Na afloop wacht ons noest Russisch arbeidersbier bij Roezemoes.

Leve de revolutie!

zondag 22 juni 2003

The moonwalk 22 juni 2003

Dag lieve wandelvrienden,

22 juni gaan we ons hoofd breken over het achteruitlopen van een
prachtige route! De tocht op 22 juni zal ons leiden van Ruinen naar
Beilen, maar dan andersom. De route loopt door bos (!) en over
Dwingelderheide.

We verzamelen om kwart over tien bij het pand, en vertrekken dan naar
Beilen. In Ruinen nemen we de bus naar Hoogeveen, dus neem een
strippenkaart mee!

Als je de tocht wil bekijken:
http://www.ns.nl/graphics/pdf/dwingelderveld%20201063022.pdf
Zoals je aan de foto's kunt zien, is het daar echt mooi! Echt waar...

Neem ook weer luns mee (of de inhoud van je hele keukenkastje, Hugo),
en tot dan!

En dan nu nog dit:
We willen in september (waarschijnlijk het weekend van 13/14
september -laat het weten als je nu al weet dat je niet kunt maar wel
mee wilt) graag een twee-daagse tocht organiseren, maar we willen
eerst even informeren of mensen wel of niet met bepakking (dwz
overnachting op de camping) willen lopen, of moeten we een
overnachting regelen? Heeft iedereen bijvoorbeeld een uitrusting
(tent, rugzak)? We horen het graag snel!

Groeten van uw opperhoofden en loco-opperhoofd,

zondag 13 april 2003

Pieterpad Winsum 13 april 2003

W.C.de A.H.A. presenteert:
Zondag 13 april wandelen! Het is geen tentamenweek, er zijn dan geen mensen jarig die feestjes geven, en het is lente. Dus iedereen mee!!!
We lopen het Pieterpad naar Winsum (Schatgraven tussen wad en stad, trouwen voor 93,75 euro door de week, en momenteel lopende actie: Hondenpoep? Strontvervelend!!). De wandeling is ongeveer 15 kilometer, goede schoenen aan, lunch mee, een treinkaartje kost 2,70 euro.
Met de beroemde uitspanning, cafe Hammingh, vlak na Garnwerd.
10 Uur voor het pand, koffie en thee present. Neem al je vriendjes en vriendinnetjes mee!!!


zaterdag 1 maart 2003

bericht voor de KEI 2003

W.C. de A.H.A.

Wandelclub de Ambulante Hete Aardappel heeft zich tot doel gesteld natuur, cultuur en studenten dichter bij elkaar te brengen in een gezellige koffie-bier-sandwich. We denken dit te bereiken door eens in de maand een wandeltocht te organiseren in de omgeving van Groningen. De club struint meestal met een man of tien het platteland af. We eindigen idealiter op een terras met een witbier in de hand, en een bitterbal in de mond. Ga mee en ontdek verfrissende schoonheid van het Noorden!


De opperhoofden, Janneke en Judith
Loco-opperhoofd, Jacob

zaterdag 1 februari 2003

Lauwersoog februari 2003


Mobiel verpozen in de Lauwerse bossen

Ze zeiden dat het zou regenen, maar ze hadden het mis. Tijdens de wandelingen van W.C.de A.H.A. regent het nooit! Het miezert misschien eens een beetje, maar dat is het wel. Door de kale takken van de bomen in het Ballastplaatbos piepte de zon zelfs nog even.
De reis naar Lauwersoog is een exotische en brengt de reiziger langs kangoeroes, kazernes en klaverjashuisjes van het leger (zelf noemen ze het een oefendorp). We stapten uit bij de boswachterij, en de wind verwelkomde ons. De wandeling in het Lauwersmeergebied was een aaneenschakeling van korte wandelroutes, met inspirerende namen zoals de Konijnenroute, het Orchideeënpad en we bewogen ons ook nog over het Rolstoelpad. Het Lauwersmeergebied is een vogelgebied, en we ontdekten veel nestkastjes, beklommen uitkijktorens en wezen elkaar op gevleugelde vrienden.
Na het eerste bos gerond te hebben (Konijnenpad en Observatietorenroute, het Ballastplaatbos) stuitten wij tot onze grote schrik op een nieuw bos van bungalowtjes. Allemaal hetzelfde en netzo lelijk. Ze hadden ook bijna allen een klein schuttinkje aan het terrasje, en schotelantennes. Dit zodat de mensen in de zomer uit de wind buiten tv konden kijken dachten wij.
Nadien werd ons uithoudingsvermogen nog verder getest op het rolstoelpad, dat ons onder een vreemd wit kunstwerk doorleidde. Herboren door de stargate betraden wij het Lauwersoogbos. Daar zagen wij door de routes de weg niet meer, en we verwarden het Ochideeënpad met de Marneroute. Ach en wee, kwam het nog goed met ons…
Ja. Want tussen de rechte rijen van aangeplante bomen zagen wij het volgende pad: het Lauwerspad. Deze leidde ons weer langs een bungalow park, deze keer met verschillende architectuur. Meer afwisseling, nog lelijker. Een huisje spande de kroon met een identiek lelijk vogelhuisje in de tuin.
Daarna werd de wandeling alleen nog maar beter. Eerst de dikke truien test op de dijk. We konden onze armen laten rusten op de wind en we waren blij dat die mee was en niet tegen. Tussen de schapenkeutels daalden we weer af het Zuidwalbos. Hier bewonderden we de borden van het leger die waarschuwden voor het schietterrein. Op het bord stond dat het héééél gevaarlijk was als de rode lamp geplaatst was. Dat was hij, maar hij was niet aan dus we gingen toch maar. Met gevaar voor eigen leven doorstaken wij de vlakte waar de nationale reserve in elke duinpan op de loer kon liggen (de rest van het leger is in het weekend natuurlijk vrij).
Toen diende het laatste bos zich aan, doorploegd door tanks, compleet met een weg die door het water heen liep en waar de groenjassen konden oefenen met hun amfibievoertuigjes. Het Marnebos kent een rabbitfence waar volgens Hugo Aboriginals langs lopen om thuis te komen. Die middag waren we al vroeg uitgelopen (het was maar13 kilometer), en we vermoedden dat de bus om half vier ging, dus we trokken een wandelsprintje richting de vliegers die mensen oplieten op het veld bij de boswachterij.
Met Hugo, Harmen, Sjeed, Jacob en Jisk wachtten we op de bus. We maakten al plannen om de bus te missen en te gaan liften, maar het mislukte jammerlijk. Geen plaatselijke uitspanning bezocht hebbende haastten wij ons in Groningen naar O’ Ceallaigh. Daar is het op zondag oergezellig en de Guinness staat altijd klaar, maar je wordt wel langzaam weggepest door arrogante muzikanten. Maar wat is er nu heerlijker dan dit bruine gerstennat in het vermoeide lijf te gieten en langzaam weg te zakken in een lichte roes van vermoeidheid en alcohol……
Snurk

Judith en Janneke