Dag ambulante aar-dappelkens,
Op 6 april is het weer zover!
We gaan weer lekker wandelen!
Vorige maand hebben we de mooie omgeving van Breda gezien en deze
maand bewandelen we de omstreken van het mooie Castricum bij Alkmaar.
16 km bos, duinen, strand, infiltratiegebied, natuurbezoekerscentrum
en een pannenkoekenboerderij beloven een heerlijke zondag!
We vertrekken vanaf NS-station Castricum om 11.30 uur en komen daar
na onze hap frisse lucht en met moeie voeten ook weer terug.
Natuurlijk is het mogelijk om de avond tevoren in Alkmaar te komen
logeren. Laat me dat even weten, dan kan ik je vertellen of we
slaapspullen genoeg hebben.
Tot dan!
Groetjes,
Nienke
ps. Hierbij alvast een voorproefje van een onbekende wandelaar:
"'Uw kaartjes, alstublieft' , roept de conducteur de coupé in. Daar
zegt de man wat. Mijn kaart, mijn wandelkaart dan, vergeten. Dom.
Gelukkig verkopen ze bij de VVV in Castricum voor 7 gulden een kaart
die de PWN, het Waterleidingbedrijf dat een groot deel van Noord-
Holland voorziet, zelf uitgeeft. Goedkoper dan de topografische kaart
(nr. 19 C), maar ook een stuk beroerder. Bij de VVV, en op het NS-
station, zijn ook de benodigde toegangsbewijzen (à twee gulden) voor
het gebied te koop.
Je kunt het perron van Castricum in noordelijke richting aflopen, en
dan de weg volgen die links langs de spoorlijn loopt, richting Duin
en Bosch. Tegenover het rechts gelegen Duinpad begint links het
reservaat, langs de akker met aardbeien (minstens zo lekker als
bramen, maar helaas: al geplukt). Bij de verharde weg (Geversweg)
naar rechts, daarna (Limietlaan) nog een keer, naar het
bezoekerscentrum De Hoef. Dit pretentieuze gebouw streeft ernaar op
te gaan in de natuur, maar die is hier, naast de Zeeweg en het
parkeerterrein van café-restaurant Johanna's Hoeve, niet
overweldigend. Kan niet missen.
Eén expositie in De Hoef bestaat uit foto's van waterdruppels onder
de microscoop. Wat een kleuren- en vormenpracht, de natuur is en
blijft de meester van de kunst, zeg maar. Een andere tentoonstelling
is gewijd aan het Project Zuid, dat de waterwinning in Noord-Holland
op een aantal punten moet verbeteren. Er komt een heel nieuw
productiebedrijf in Heemskerk, en tal van nieuwe leidingen, deels
aangesloten op die van de Amsterdamse Gemeente Waterleidingen, zullen
zorgen voor een cocktail die zachter en zoutelozer is dan ooit.
Wasmachines zullen langer leven zonder Calgon, dankzij een systeem
van membramen - rietjes van minuscule dikte (0,01 micron).Verder valt
in het centrum te leren dat het duingebied al lang niet meer een
wingewest voor water is zoals je je dat voorstelt. In 1885 begon men
hier grondwater te onttrekken voor consumptie, tot aan 1957. De vraag
oversteeg het aanbod, de duinen verdroogden, verziltten en verstoven.
Daarom brachten ze water uit het IJsselmeer in, dat in de duinen een
aantal behandelingen onderging om het te zuiveren. Tegenwoordig
dienen de duinen ook letterlijk als reservoir: op een diepte van
honderd meter wordt het gezuiverde water opgeslagen, en desgewenst
opgepompt. Je ziet er niets van, en de natuur was nog nooit zo
natuurlijk.
Voort met de wandeling. Later op de dag in het zuiden een bui, had
deze krant voorspeld. Daarom geen regenkleding meegenomen. Nog dommer
dan je kaart vergeten. Inmiddels is het gaan drenzen en druilen, en
dat houdt de hele middag aan. Het jekkie en de kaart worden klef. De
bril en de verrekijker bespetteren. En voordat je die droog hebt,
zijn de meeste vogels alweer gevlogen.Over de Zeeweg (je kunt ook een
stukje parallel met het ruiterpad meelopen) de Van Speijklaan op. Op
het midden van de laan pad naar links, de rand van camping op, en
zo'n honderd meter langs het hek volgen, dan bij de uitgang links
aanhouden. Dit pad de hele tijd blijven volgen, verharde weg kruisen,
naar het Uitkijkduin, richting strand. Daar ligt het mooiste stuk
duin, met de vetste bramen, waar het fijn afwijken is van het
gebaande pad.
Nu wordt het kiezen: gaan we bij de eerste of bij de tweede afslag
het strand op? De eerste dan maar, want er is vandaag in die regen
niets te zien. Op het strand is het niet veel vrolijker. De zee is zo
glad als een zwembad, maar niemand wil zwemmen. Een blootsvoetse
Italiaanse moedigt haar bibberende kinderen aan om schelpjes te
zoeken. Haar eigen geel verkalkte teennagels zouden niet misstaan in
een exotische schelpenverzameling. Andere kinderen hebben een
zandberg geschept, daarbovenop een kwal gedeponeerd, en deze
volgeprikt met meeuwenveren. 'Reddingsbrigade gesloten' meldt een
bord bij Castricum aan Zee. Ook dat nog.Bij de volgende opgang
Kroftenweg op, weer naar rechts; dit is infiltratiegebied, en hier
mag je eigenlijk zelfs nu niet van het pad af. Maar hier zitten wel
leuke vogels voorbij de bramen: dodaars, en die bruine roofvogel daar
met die witte stuit is volgens mijn boekje onmiskenbaar het vrouwtje
van de blauwe kiekendief. Tweede weggetje links, naar de
observatiehut. Mooi uitzicht op kolonie aalscholvers (dat zij niet
verantwoordelijk zijn voor de beroerde palingstand weten we nu wel,
maar ze kakken wel in ons drinkwater!). En een paar veel voorkomende
eendensoorten.
Weg vervolgen, eerste pad links, weer op de verharde weg links, bij
kruising Oude Schulpweg in, bij splitsing ietwat links aanhouden en
daarna rechts de Nieuwe weg in. Helemaal aflopen, en via Hoge weg en
Geversweg naar het station."
